Beelden uit de Klassieke Oudheid, historische documenten, oude landkaarten en werk van oude meesters (meestentijds portretten) zijn elementen die steeds in mijn werk terugkomen. Deze elementen worden hergebruikt om vergankelijkheid te verbeelden. Mijn schilderijen zien er vaak verweerd of beschadigd uit, 'aangevreten door de tand des tijds '. Wat uiteindelijk overblijft is maar een fragment van wat eens groots, gaaf, koninklijk en heel was. Kortom: Omnia orta occidunt ( Seneca) - Al wat opgekomen is, gaat ten onder , of: Omnia mutantur, nihil interit ( Ovidius) - alles verandert, niets vergaat.